Bogovica u mbush sërish me zëra, përqafime, kujtime e mall. Në një atmosferë të mbushur me ndjenja të thella, u mbajt takimi i dytë i banorëve të Bogovicës, mërgimtarëve dhe të gjithë atyre që ndihen të lidhur me këtë fshat, ku koha duket se ka lënë gjurmë të pashlyeshme në secilin brez shkruan Strugalajm.
Ky ishte më shumë se një takim. Ishte rikthim tek rrënjët, bashkim brezash dhe histori që nuk harrohen. Malli për vendlindjen, për të kaluarën dhe për njerëzit që nuk janë më, u ndje në çdo fjalë, në çdo shikim, në çdo kujtim të ndarë. Të moshuarit sollën me vete zërin e kohës së shkuar, të rinjtë dëshirën për të njohur më shumë, ndërsa mërgimtarët u kthyen për pak në vendin ku zemra rreh më ndryshe.
Kulmi i këtij takimi mallëngjyes ishte prezantimi i hartës gjenealogjike të fshatit – një dokument që lidh emra, breza e histori që datojnë që nga viti 1600. “Historia e F. Bogovic – Has Rama” nuk ishte thjesht një prezantim, por një udhëtim nëpër rrënjët e një komuniteti që ka mbijetuar përmes shekujsh, sfidash dhe largësie.
Në këtë takim, nuk munguan diskutimet për të ardhmen e fshatit, për ruajtjen e trashëgimisë, për lidhjen më të fortë mes brezave dhe për mundësinë e projekteve që do ta mbajnë Bogovicën gjallë jo vetëm në kujtime, por edhe në vepra.
Takimi i dytë i Bogovicës nuk ishte thjesht një ngjarje – ishte një përjetim, një dëshmi se fshati jeton në çdo zemër që nuk e ka harruar kurrë prej nga ka ardhur. Dhe siç u dëgjua në fund të takimit: “Rrënjët nuk i shkul koha, kur kujtimi dhe dashuria janë të gjalla.”(Strugalajm.com)
